Polskie i światowe media zapełniły się płaczliwymi doniesieniami o tym jak to fatalnie żyje się na Białorusi i jak strasznie represjonowana jest rzekomo „demokratyczna” opozycja. Zdaniem tych jakże szacownych źródeł Białoruś to skansen z pustymi półkami, który jeszcze nie zdołał wyzwolić się spod jarzma socjalizmu. Demokratyczna opozycja, która o niczym innym nie marzy jak o pluralizmie i dobrobycie dla Białorusinów jest z tego właśnie powodu szykanowana. Nie ma dnia, by w polskich mediach nie polały się litry krokodylich łez o „łamaniu praw człowieka na Białorusi” oraz „represjonowaniu demokratycznej opozycji”. Cały świat wtóruje Polsce. Ten sam departament stanu USA, który popiera więzienie w Guantanamo, gdzie o prawach człowieka nikt nigdy nie słyszał, teraz ma czelność krytykować Łukaszenkę za pobicie opozycjonisty. Tak to oto sprawdza się stara, polska mądrość ludowa – „przyganiał kocioł garnkowi”.

Sorbona, miejsce wysoce symboliczne, przypomniała w tym tygodniu pamiętne wydarzenia z maja 1968 roku. Po raz pierwszy od tego czasu na paryskiej Sorbonie, interweniowała policja. Specjalne odziały francuskiej policji wkroczyły na teren uniwersytetu o godzinie 3:45 w sobotę nad ranem i siłą wyprowadziły około 400 studentów, którzy od trzech dni prowadzili tam strajk okupacyjny, przedłużając rozpoczęte siódmego marca akcje protestu przeciw tzw. ustawie o pierwszej umowie o pracę

Wiadomości.onet.pl (i nie tylko one) doniosły jakiś czas temu o wielkiej społecznej tragedii. Ludzie w byłych krajach objętych radziecką strefą wpływów cierpią na, ciężkouleczalną jak widać, chorobę – nostalgię za „totalitarnym, komunistycznym, antyhumanitarnym, antyludzkim, ateistycznym, podłym, zgniłym, antypolskim, niepatriotycznym, niedemokratycznym, wychowującym ludzi w duchu lenistwa i bezmyślnego rozdawnictwa pieniędzy reżimem”. Ponieważ największy procent nostalgików wykryto w Bułgarii, warto przyjrzeć się temu, w jaki sposób badania te zostały skomentowane właśnie w tym kraju.

Bezmyślne karykatury Mahometa nie różnią się zasadniczo od antysemickich karykatur publikowanych przez nazistów. Zresztą idea, która stoi za jednym i drugim zjawiskiem jest w gruncie rzeczy podobna. W III Rzeszy chodziło o to by całą odpowiedzialnością za wszelkie patologie weimarskiej codzienności obarczyć Żydów. Dziś na-tomiast próbuje się obarczyć islam odpowiedzialnością za narastającą falę terroryzmu, co jest oczywistą manipulacją i próbą odwrócenia uwagi od realnego źródła problemu jakim jest wolny rynek, imperializm i obecna organizacja społeczeństwa.