Grecka tragedia wydaje się nie wymagać komentarza. (...) Nasuwają się proste wnioski: niszcząca siła żywiołu, silne wiatry, wysokie nawet jak na Grecję temperatury i szaleni podpalacze(...). Niestety, sprawa jest o wiele bardziej skomplikowana i chwila pogłębionej refleksji sprawia, że z greckiego koszmaru wyłania się obraz bardziej przerażający, niż płomienie szalejące w kolebce europejskiej cywilizacji. Cywilizacji, która powołała do życia Rozum, Piękno i Dobro, ale która jednocześnie zrodziła swoje najpotworniejsze demony – bezwzględność, zawiść, chciwość, jednym słowem – własność.

Wielka Brytania od wielu już lat jest postrzegana jako swoista „ziemia obiecana” dla Polaków poszukujących lepszego życia, przyszłości. Dla tych, którzy nie widzieli innej alternatywy, jak tylko wyjechać. Taki statystyczny emigrant zauważa ogromną przepaść między sytuacją w Polsce, a sytuacją „tam”. Chodzi przede wszystkim o sytuację ekonomiczną, wszak za stanie na mitycznym już zmywaku, można zarobić nieporównywalnie więcej niż w Rzeczpospolitej, w której według ostatnich badań socjologicznych, ponoć nie ma bezrobocia (sic!). Jest tylko duża liczba osób, która bezczelnie wykorzystuje państwo, najzwyczajniej w świecie je „dojąc”. Takie brednie oraz gangrena tocząca polskie życie polityczne jest drugim powodem, dla którego Polacy decydują się na zmianę klimatu. Byle jak najdalej od tego bałaganu i kpienia sobie z obywateli. Powód to ważny, wszak chodzi tu o psychiczną równowagę, trzeźwiej myślącej części naszego społeczeństwa. Jednak głównym bodźcem wyjazdu do brytyjskiego Kanaan są oczywiście pieniądze.