Dla ruchu pracowniczego w tzw. krajach 3-go świata święto pracy ma znacznie donioślejsze znaczenie, niż na zachodzie. Groźniejsze są także jego skutki, które odczuli afrykańscy związkowcy, którzy podczas 1-go maja zasygnalizowali możliwość zaistnienia fałszerstw podczas wyborów do władz. Reakcja reżimu Mugabe, była natychmiastowa i już 6 maja Przywódcy Kongresu Związków Zawodowych Zimbabwe zostali osadzeni w więzieniu pod zarzutem nawoływania do buntu.

Sytuacja w Iraku wciąż jest daleka od stabilizacji i pomimo „demokratyzacji” wniesionej na bagnetach wojsk koalicji, wciąż prawa pracownicze w rzeczywistości nie istnieją. Okazuje się, że obecny rząd wciąż posługuje się tzw. prawem N, odziedziczonym jeszcze po dyktaturze Saddama Husajna, które uniemożliwia istnienie niezależnych związków zawodowych. Na podstawie tego prawa, rząd wciąż uniemożliwia ruchowi pracowniczemu funkcjonowanie, co więcej dochodzi nawet do zabójstw związkowców (jak niewyjaśniona sprawa morderstwa Shihaba al-Timia szefa ZZ Dziennikarzy).

25000 zrzeszonych w Międzynarodowym Związku Pracowników Portów i Magazynów (ILWU) pracowników portowych 1go maja nie poszło do pracy. Na 8 godzin stanęło wszystkie 29 portów na zachodnim wybrzeżu. Związkowcy uczynili tak by wesprzeć strajkujących pracowników portowych w Iraku, oraz wymóc na rządzie zakończenie okupacji, która do tej pory kosztuje USA miliardy dolarów i tysiące zabitych żołnierzy i setki tysięcy irackich cywilów.