socjalizm.org - lewicowy punkt widzenia - Krajobraz po bitwie… przegranej?

Portal socjalizm.org to lewicowe spojrzenie na dzisiejszą rzeczywistość. Wbrew powszechnie lansowanemu poglądowi uważamy, że lewicowa myśl polityczna nie tylko ma rację bytu, ale znajduje jeszcze większe zastosowanie niż kiedykolwiek wcześniej.

najnowsze teksty

Krajobraz po bitwie… przegranej?

20.11.2006.

Nacjonalistyczne pogromy, peany na cześć Stalina, wszechogarniająca pasywność i apatia społeczeństwa oraz fatalny stan lewicy rosyjskiej. 89 lat po rewolucji październikowej rosyjska lewica musi zmierzyć się z problemami sprzed 150 lat.

7 listopada, kolejna rocznica rewolucji październikowej w Rosji. Kiedyś były wielkie happeningi, tysiące ludzi na ulicach miast i wsi, baloniki, piosenki… Oczywiście żadnej niezależnej myśli i refleksji nad znaczeniem rewolucji październikowej nie było. Pogodzić trzeba się było z „jedynie słuszną” linią Partii. Dziś jednak jest jeszcze gorzej. Partia owszem jest, ale w stanie jeszcze gorszym niż kiedykolwiek. O linii nawet nie ma co wspominać, bo żal nie tylko gardło ściska. A demonstracje? Z roku na rok coraz mniejsze i mniejsze. Cóż, starzy stalinowcy wymierają, a hałaśliwe acz małe grupki młodzieży wiosny nie czynią. Skąd my to znamy…

15 lat po upadku ZSRR

W 1991 roku stało się to, co socjaliści od dawna przewidywali. Elita rządząca w Związku Radzieckim ostatecznie stwierdziła, iż samo zarządzanie państwowymi dobrami i przedsiębiorstwami nie interesuje jej i tak naprawdę zawsze chodziło o władzę, przywileje, własność i dziedziczenie. Na rezultaty nie trzeba było długo czekać. Najpierw pod nóż poszedł Związek Radziecki. To niegdyś całkiem nieźle funkcjonujące państwo najpierw zostało rozbite, a później pogrążone w największym w historii świata kryzysie gospodarczym. Tzw. „niezależne” republiki powstałe po upadku ZSRR stały się poligonem dla mafii i innych gangów przestępczych. Oprócz tego mieszkańcy 1/6 kontynentu znowu musieli zaznajomić się z głodem, skrajną nędzą i innymi charakterystycznymi dla kapitalizmu zjawiskami.

Apatia i demoralizacja

Niezależne myślenie i działanie nie było najbardziej promowaną przez następców Józefa Stalina czynnością. Woleli oni raczej skupiać się na sterowaniu ludźmi i zbawianiu ich bez ich udziału. Głupota ludzka i pijaństwo szerzyły się. Jednak to, co dzieje się obecnie przekracza nawet stalinowskie standardy. To dopiero teraz obezwładnianie zdolności do myślenia za pomocą napojów wysokoprocentowych stało się zdecydowanie najpopularniejszym kierunkiem działań wśród obywateli byłego ZSRR. Strajki, związki zawodowe, prawa pracownicze? Zapomnijmy o tym. Nikt w te sprawy bawić się już nie chce. Jak słusznie zauważył pewien lewicowy analityk rosyjski, nawet gdyby znalazło się jakieś rozsądne przywództwo związkowe, to i tak nie miałoby za bardzo kogo poprowadzić do boju.

Całkowity krach stalinizmu

Socjaliści nigdy nie odnosili się z sympatią do dziedzictwa politycznego Józefa Wisarionowicza Jeżeli w ogóle terror, skrajny antydemokratyzm, zaściankową i nacjonalistyczną mentalność można nazwać „dziedzictwem politycznym”. Sam jednak protoplasta tego kierunku w (bez)myśli politycznej przewraca się chyba teraz w grobie widząc co wyrabia Zjuganow i spółka.

Na ostatnim kongresie partyjnym Zjuganow wyraził następującą opinię o cerkwi prawosławnej: „niestety, zdecydowana część cerkwi i jej hierarchów pozostaje głucha na nasze apele o włączenie się do walki o Ojczynę, odrodzenie narodowe i duchowe.”

W prasie „komunistycznej” ukazują się artykuły o tak groteskowych tytułach, jak „wypijmy za Ojczyznę i Stalina!” Gdy 7 listopada przestał być świętem narodowym nikt nawet nie zorganizował choćby symbolicznej demonstracji. Powód? Wielu członków KPRF prywatnie sympatyzuje z ugrupowaniami skrajnej prawicy.

Kondopoga

Tragedii akt kolejny. Miejscowość Kondopoga. Od dawna podzielona między dwa gangi: jeden rdzennie rosyjski, a drugi czeczeński. Strzelanina w restauracji spod ciemnej gwiazdy. Mafiozo czeczeński strzela do swego rosyjskiego odpowiednika. Przez przypadek zabija dwie osoby, które znalazły się w niewłaściwym miejscu o niewłaściwej porze. Na marginesie dodajmy, że wypadek ten nie jest odosobniony: gdy na jednej z bardziej ruchliwych stacji rosyjskiego metra zadźgano ostatnio pewnego Azera, nawet pociągi nie przestały jeździć. A co było później w Kondopodze? Jawnie faszyzujący Ruch Przeciwko Nielegalnej Imigracji (DPNI) organizuje demonstrację, w której bierze udział całe miasto. Przeciwko czemu protestujemy? Wiadomo, przeciwko Czeczeńcom. A władze miasta tylko zacierają ręce, bo na szczęście wszyscy zapomnieli o tym, że całe wydarzenie oglądała policja. Zamiast kwestionować obecny porządek, który wygenerował mafie i przestępczość, gładko przeszliśmy na grunt nacjonalizmu. Elity mogą spać spokojnie. Ale jak długo? Tak długo jak życie nie nauczy ludzi kto jest kim w tym porządku. A życie uczy, czasem bardzo szybko.

Początek czy koniec świata?

W 89 rocznicę rewolucji październikowej nie tylko nie ma już partii, ale nie ma także i ruchu masowego. O ile perspektywy na stworzenie tego pierwszego są dość marne, o tyle ten drugi zaczyna już kiełkować. Wydaje się, że początkiem początku mogą być związki zawodowe, które – choć słabe – powstają jednak, przede wszystkim w firmach z kapitałem zagranicznym. A takich w Rosji niemało. Czy jednak jest to początek kolejnej bitwy, którą tym razem możemy naprawdę wygrać? Czas pokaże, a życie może kogoś nauczy.