Ostatnio można zauważyć, że nowe „lewicowe” partie powstają jak grzyby po deszczu. I pomimo tego, że już teraz ciężko byłoby wymienić wszystkie istniejące w Polsce formacje zajmujące miejsce po lewej stronie sceny politycznej, niemal co chwilę słyszy się o nowym takim ugrupowaniu. Nie tak dawno głośno było o Partii Socjaldemokratycznej Łukasza Foltyna. Kilka dni temu swoje ugrupowanie pod nazwą Polska Lewica (w skrócie PLew?) utworzył Leszek Miller. Wczoraj media doniosły o Ruchu Społeczno – Politycznym Józefa Oleksego. Warto przyjrzeć się bliżej przemianom odbywającym się obecnie w polskiej lewicy.

 

Wiele osób uznających idee równości i sprawiedliwości społecznej pokładało duże nadzieje w twórcy popularnego komunikatora internetowego Łukaszu Foltynie. W jednym z wywiadów tłumaczył on, dlaczego postanowił założyć nowe ugrupowanie, oraz opowiadał o celach, do których pragnie dążyć. Były to zacne idee (między innymi podniesienie minimum socjalnego oraz wdrażanie w Polsce mechanizmów gospodarczych rodem ze Skandynawii), nie ma się więc co dziwić, że lewicowy elektorat nie ufający Lewicy i Demokratom planował głosować na PSD w najbliższych wyborach. Niestety, polski „Bill Gates” zawiódł. Obecnie startuje on z pierwszego miejsca na liście PSL w Warszawie. Czy po takiej podjęciu decyzji nadal jest wiarygodny?

Zastanawiające jest to, że tak populistyczna partyjka jak Samoobrona kreuje się obecnie na partię lewicową. Ciekaw jestem, co odpowiedzieliby członkowie i sympatycy tego ugrupowania, gdyby zapytać ich o podstawowe lewicowe wartości? Andrzej Lepper, trzęsąc się ze strachu przed nie przekroczeniem progu wyborczego zaprasza do partii kogo się da. Numerem jeden w Łodzi ma być premier Leszek Miller, człowiek, który w jednym z wywiadów powiedział, że „kto dziś wierzy w socjalizm, pozostał w XIX wieku”. Doprawdy, ciekawa droga do lewicowości z człowiekiem, który już w młodości, jeszcze będąc w PZPR, czuł wstręt do socjalizmu. Nawet Janusz Korwin – Mikke, człowiek promujący w Polsce krwiożerczy kapitalizm w czystej postaci mówił, że chętnie widziałby Millera w swej proliberalnej partyjce. Ale to jeszcze nie koniec dziwnych pomysłów Leppera. Jedynką w Warszawie ma być bodaj najbardziej znany lewicowy populista, obecnie lider Nowej Lewicy Piotr Ikonowicz. W swym szaleństwie Lepper posunął się nawet do sięgnięcia po człowieka, którego miejsce jest na śmietniku historii – Józefa Oleksego. Czyżby lider Samoobrony zapomniał o tym, że pijany Oleksy w tonie rodem z rynsztoku wypowiadał się o swoich kolegach z SLD, nazywając Olejniczaka „narcyzem”, Kwaśniewskiego "krętaczem", a Jerzego Szmajdzińskiego "nadętym bucem"? Wprawdzie negocjacje między tymi panami zakończyły się fiaskiem, ale Oleksy poczuł, że jego obecność w polityce jest… potrzebna i założył własną partię.  

Ruch Ruchu Społeczno – Polityczny ma „walczyć z przejawami fałszu w życiu publicznym i dbać o polityczne standardy”. Doprawdy, hipokryzja byłego premiera nie zna granic. W jednym z wywiadów Oleksy powiedział, że „program ruchu będzie sprzeciwem wobec wszelkich przejawów fałszu w życiu publicznym. Chcemy stworzyć formację z zasadami lewicy społecznej, której nie patronują ci, którzy przesądzali o losie poprzedniej lewicy”. Na powrót politycznego trupa do gry łaskawym okiem patrzy Leszek Miller, założyciel wspomnianej wcześniej Polskiej Lewicy. Obaj panowie nie wykluczają współpracy.

Gdzie podziało się to, co tak ważne na lewicy? Gdzie wrażliwość na krzywdy, gdzie chęć pomocy najuboższym? Czy w tych wszystkich rozgrywkach ktokolwiek dostrzega człowieka? Niestety, pewnie jeszcze dużo wody przepłynie w Wiśle, nim Polacy doczekają się lewicy z krwi i kości. Smutne, ale prawdziwe.