O braku sera na lewicy przekonać mógł się każdy kto z lewicą tzw. koncesjonowaną ma już jakiś czas do czynienia. Jednak mimo wszystko wyścig  wciąż trwa. Oczywiście nie biegnie każdy. Część gryzoni poległa na starcie. Inne padały już w trakcie współzawodnictwa spychane przez swoich kompanów. Nieliczne wyścig zbojkotowały. Coś się dzieje, jednak jak mawia mój znajomy „Nie wiadomo co ważniejsze, czy ruch w interesie, czy interes w ruchu…”.

Szczurek pytany o cel wyścigu nigdy nie jest w stanie udzielić jakiejkolwiek odpowiedzi. Nie wiadomo czy chodzi o metafizyczność tego celu czy raczej o skrajne wyczerpanie „zawodnika”. Skłaniałbym się jednak do stwierdzenia, że i jedno i drugie. Generalnie cel jako taki jest niedookreślony o ile w ogóle istnieje. Ser pojawia się w dawnych przekazach, jego legenda wciąż istnieje w umysłach wielu szczurków. Ich problem polega na tym, że sytuacja ta przypomina trochę referencyjną koncepcję prawdy. Deszcz pada wtedy kiedy pada, a ser jest tylko wtedy kiedy fizycznie istnieje. Przyczyny udziału w wyścigu można doszukiwać się w woni która unosi się w około. Czy jednak nie dostrzegają biegnące gryzonie przykrego fetoru zgnilizny i fermentu unoszącego się nad pustym już przecież talerzem? Być może woń ta jest już na tyle mocna że upośledziła im zmysł węchu. Nieświadome jednak tego problemu biegną dalej.

Niektóre z nich, biegnąc zastanawiają czym mogą być spowodowane  problemy ze znalezieniem ulubionego wyrobu mleczarskiego. Gdy one rozwodzą się nad przeszłością inne rozstrzygają jaka może czekać je przyszłość. Nieczęsto dochodzą do jakichkolwiek wniosków. Przyszłość jednak nie jest dla nich ani kolorowa ani pewna. W związku z tym, biegnąc tak miotają się niczym dzieci we mgle. Zapominają bowiem, o teraźniejszości. Wyścig tak je pochłania, że niczego poza nim już dostrzec nie mogą. Nie mają również czasu na zajęcie się zmienianiem świata. Gdyby szczurka porównać do filozofa to można byłoby do jego rozwodzenia się nad przyczyną serowego kryzysu wspaniale odnieść 11 tezę o Feuerbachu: „Filozofowie rozmaicie tylko interpretowali świat; idzie jednak o to, aby go zmienić”. Szczurek nie wie, że o przeszłości dyskutuje się po to żeby nie popełnić tych samych błędów w chwili obecnej. Analizujemy ją aby lepiej zrozumieć co musimy jeszcze zmienić. Zapomina również, że jego przyszłość zależy od tego co zrobi teraz. Szczurek jednak odrzuca całkowicie takie rozumowanie. Skażone jest ono przecież myślą Marksistowską, która dla niego zwyczajnie nie jest „trendy”.

Na pohybel autorom takich sugestii biegną jeszcze szybciej. Każdego krytyka wyścigu posądzają o złe intencje i chęć podjedzenia ich kawałeczka sera. Nie rozumieją jednak że niektórym zdarza się zwyczajnie nie lubić tego typu wyrobów. Wyścig mimo wszystko trwa i trwać zapewne będzie. Do momentu aż, część z nich na własnej skórze przekona się, że ich ulubione danie okaże się niestrawne a nawet mocno trujące. Czyżby więc ci wrogowie wszelkiego Marksowskiego materializmu aż tak potrzebowali doświadczeń empirycznych? Zapewne tak. Skoro nie są w stanie uwierzyć, zmuszeni będą skosztować „smakołyku”. Efekt może przybrać w swoim tragizmie formę skosztowania przez Adama zakazanego owocu. Tarzający się w konwulsjach szczurek nie tylko odbierze apetyt widzom tego przykrego widowiska. Odbierze im także na długo „raj”, którego co prawda jeszcze nie widzieli jednak ich serca przepełnione są wiarą i wolą walki o jego rychłe stworzenie. Tutaj na ziemi oczywiście.

Tuż przed wydaniem z siebie ostatniego tchnienia, zrozumie, że chodziło jednak o „ruch w interesie”. Zrozumie, że po stronie, której kierunek nie tak dawno wyznaczyły im większe szczurki sera nie ma i nigdy nie będzie.. Po tej stronie jest tylko rzeczywistość… Twarda i bezkompromisowa dla hipokrytów.