Kontakt z reklamą jest dla większości z nas codzienną irytującą udręką. Jesteśmy nimi zasypywani dosłownie wszędzie. W telewizji - w przerwie między programami, podczas oglądania filmów, w gazetach, czasopismach, na ulicach, w samochodach; ostatnio praktyką staje się również wieszanie olbrzymich bannerów reklamowych przesłaniających cały blok. I tak, coraz więcej z nas zmuszonych jest żyć w cieniu np. najnowszego kremu do golenia.

Od upadku PRL w każdej księgarni dostać można książki poświęcone Związkowi Radzieckiemu, których wspólną cechą jest sianie najbardziej bezczelnej prawicowej propagandy pod płaszczykiem „odkrywania nieznanych dotąd kart historii”. Co i rusz okazuje się, że jakiś bohaterski liberalny historyk ruszył do dzikiej Moskwy i tam, w ściśle tajnych archiwach, odnalazł wstrząsającą prawdę o „najgorszym totalitaryzmie w historii”, „zbrodniczym charakterze partii bolszewickiej” czy „krwiożerczości Lenina i Trockiego”. Kolejnym badaczem, który dokonał „przełomowych odkryć” w zakresie dziejów ZSRR, jest Dmitrij Wołkogonow, który po upadku biurokratycznego reżimu zajął się aktywnym mieszaniem z błotem wszystkiego, co wiąże się z ZSRR.

 

Jeden z najważniejszych dokumentów literackich powstałych na amerykańskiej ziemi wymienia „życie, wolność oraz swobodę ubiegania się o szczęście” [1], jako niezbywalne ludzkie prawa. Najnowszy film Seana Penna stanowi osobistą deklarację niepodległości człowieka, który we własnym zakresie postanowił sprawdzić możliwość ich realizacji. Pod wpływem między innymi książek amerykańskiego transcendentalisty Thoreau, rosyjskiego anarchisty Tołstoja oraz słynnego socjalisty i poszukiwacza przygód Jacka Londona, rezygnuje z naukowej kariery oraz nowego samochodu, pozbywa się dokumentów i przybierając pseudonim Alexander Supertramp, wyrusza w podróż, która ma zaprowadzić go do odkrycia życiowej Prawdy.