Od kilku tygodni przez polskie miasta przetaczają się demonstracje. Media, które w przypadku manifestacji związkowych współczują kierowcom zmuszonym stać w ulicznych korkach, tym razem są bardzo wyrozumiałe. Na ulice wychodzą studenci, uczniowie i wszyscy ci, którzy chcą wyrazić swój protest wobec powołania Romana Giertycha na stanowisko szefa Ministerstwa Edukacji Narodowej. Sprawa nie ogranicza się jednak do jednej „branży” i jednego ministra. Autor artykułu zwraca uwagę na bardzo istotną kwestię, a mianowicie próby zawłaszczenia lewicowego potencjału protestu i wpisania go w neo-liberalny, prawicowy dyskurs, którego "giertychizm" jest elementem.

Gdy media straszą zamkniętymi szpitalami i przychodniami obwiniając przy tym pracowników służby zdrowia, redakcja, komentarzem Wojciecha Balona, walczy z mitami, analizuje i przedstawia kroki, które trzeba podjąć w walce z mackami kapitału opasającymi system ochrony zdrowia w Polsce.

Fala młodzieżowych demonstracji przeciwko Giertychowi przetoczyła się przez cały kraj. Niewątpliwie cieszyć powinien nas, socjalistów, fakt, iż młodzież wychodzi na ulice demonstrując przeciwko prawicowemu politykowi i nowej koalicji. Nie pozostawiamy jednak faktu tego bez krytycznej refleksji, której przejawem jest niniejszy artykuł.

Obecny pan premier Kaczyński - w poszukiwaniu upragnionej większości - zdążył się już zwrócić do Samoobrony (co już było swoistym aktem desperacji), po czym stwierdziwszy, że nadal nie ma przewagi nad „postkomunistyczno-lumpoliberalną” (cokolwiek miałaby ta nowomowa znaczyć) opozycją, postawił na Ligę Polskich Rodzin i Romana Gietycha. Jak wszyscy pamiętamy wywołało to niezbyt przychylne reakcje ze strony polskiej młodzieży - zwłaszcza licealnej i gimnazjalnej. Rozegrało się kilka protestów, happeningów i demonstracji. Warto zapoznać sie z opinią przedstawiciela tej właśnie grupy społecznej.