Sytuacja w Iraku wciąż jest daleka od stabilizacji i pomimo „demokratyzacji” wniesionej na bagnetach wojsk koalicji, wciąż prawa pracownicze w rzeczywistości nie istnieją. Okazuje się, że obecny rząd wciąż posługuje się tzw. prawem N, odziedziczonym jeszcze po dyktaturze Saddama Husajna, które uniemożliwia istnienie niezależnych związków zawodowych. Na podstawie tego prawa, rząd wciąż uniemożliwia ruchowi pracowniczemu funkcjonowanie, co więcej dochodzi nawet do zabójstw związkowców (jak niewyjaśniona sprawa morderstwa Shihaba al-Timia szefa ZZ Dziennikarzy). Co więcej, władze irackie nawet w najmniejszym stopniu nie respektują uchwalonego przez siebie w 2006 roku Prawa Pracy. Nasuwa się zatem pytanie, jak przy pomocy bezprawia i wyzysku można myśleć o przywracaniu porządku?