Strajki w połowie maja we Francji stały się już tradycją. Rokrocznie na ulice Paryża wychodzą manifestacje tysięcy studentów, nauczycieli, oraz innych pracowników budżetówki, na dniach mają do nich dołączyć także pracownicy transportu, grożąc paraliżem komunikacji, protestując przeciwko obniżaniu pensji i podwyższaniu wieku emerytalnego. Dla związków zawodowych tegoroczne manifestacje mają większe znaczenie niż zwykle, gdyż są one sprawdzianem siły mocno w ciągu dwóch lat antypracowniczej prezydentury Nicolasa Sarkozy’ego nadwątlonej. Pouczający winien być fakt, że gdy we Francji grozi się ograniczaniem praw pracowniczych, kraj staje w pogotowiu strajkowym, podczas gdy w Polsce takie działania traktowane są przez media jako działania dobre, zdrowe i konieczne.