Niedziela 25 listopada, wieczór w położonym na północ od Paryża Villiers-le-Bel, miasteczku zamieszkanym przede wszystkim przez imigrantów. Dwójka nastolatków – oczywiście ciemnoskórych – jadąc na motorze zderza się z policyjnym samochodem. Tyle wiadomo na pewno. Siły porządkowe utrzymują, że młodzi ludzie poważnie przekroczyli prędkość. Naoczni świadkowie mówią o ucieczce policjantów z miejsca wypadku. W kilka godzin później na ulicach Villiers-le-Bel pojawiają się pierwsze grupy młodych ludzi, podpalających samochody. Następnej nocy zamieszki rozszerzą się na sąsiednie Arnouville i Longjumeau.

Wydawać by się mogło, że w czasach ujemnego przyrostu naturalnego państwo musi troszczyć się o młode pary i zachęcać je do posiadania potomstwa. Kobiety powinny posiadać gwarancję stabilności zatrudnienia i czuć wsparcie ze strony państwa, by prócz ścieżki zawodowej realizować się także w życiu prywatnym, rodzinnym. Otóż nic bardziej mylnego. Polska jest bardzo specyficznym krajem, w którym nie obowiązują żadne prawa logiki.

Chyba nie ma na świecie człowieka, który nie lubiłby świąt Bożego Narodzenia. Czas ich trwania ma być czasem magicznym, w którym dawni wrogowie godzą się, a ludzie starają się być życzliwsi. Wydawać by się mogło, że w ich okresie choć trochę zbliżamy się do raju. Odrobina refleksji każe jednak zrewidować ten wyidealizowany obraz i ukazać bolesną prawdę o dzisiejszym świecie. Świecie, w którym w pogoni za pieniędzmi zapomina się, czym jest sprawiedliwość, godność i moralność.

W 1995 r. francuscy pracownicy zdołali drogą potężnego strajku skutecznie przeciwstawić się odebraniu im praw do wcześniejszych emerytur. W 2006 r. kolejna fala protestów uniemożliwiła premierowi de Villepinowi wprowadzenie nowych zasad zatrudniania. Na przełomie października i listopada 2007 r. Francja stała się areną kolejnej batalii między pracą a kapitałem.

„Gazeta Wyborcza” w ostatnim tygodniu po raz kolejny uraczyła nas filozoficznym wywodem nad wyższością kapitalizmu nad jakąkolwiek inną formą gospodarczo-społecznego ustroju. Autorem artykułu o niezwykle wymownym tytule „Kapitalizm jest piękny” jest Janusz A. Majcherek – profesor filozofii w (o zgrozo!) krakowskiej Akademii Pedagogicznej. Zdaniem pana profesora jedyną szansą, aby Polska stała się krajem pięknym i bogatym jest poddanie dyktatowi kapitału jak największej części przestrzeni publicznej . Tylko wtedy bowiem nasz kraj ma szanse na rozwój, a ludzie na dostatnie i szczęśliwe życie.

Subkultury jako zjawisko społeczne ukształtowały się już dość dawno temu. Niezależnie od kontynentu, kraju, narodowości wszędzie zajdzie się grupa odmieńców nazywająca siebie „metalami”, „punkowcami” czy „hipisami”; żyjąca na przekór przyjętym zasadom; tworząca własny system wartości i norm. Wiele z nich zmieniło się w ciągu ostatnich lat, część dość radykalnie. Zaczęły pojawiać się liczne odłamy, wyznające wartości sprzeczne z ideami głoszonymi przez ich poprzedników. Było to powodem częstych konfliktów nie tylko pomiędzy różnymi grupami, ale także w obrębie pojedynczych subkultur.

Polska scena muzyczna, na wzór zachodniej, stała się dla producentów i wydawców rynkiem niezwykle dochodowym. Jesteśmy bombardowani komercyjnymi utworami mającymi na celu zagonić nas do półek sklepowych i wymienić swoje pieniądze w zamian za wątpliwej jakości „dzieło”. Polacy chętnie ulegają zachodnim tendencjom, dając sobie wciskać kicz, produkowany zarówno przez zachodnich jak i rodzimych wykonawców.

Platforma Obywatelska uzyskała w niedawnych wyborach parlamentarnych znakomity wynik. Swe ogromne poparcie partia ta zawdzięcza głównie głosom młodych wyborców, którzy zmęczeni rządami PiSu, (czytaj nadmiernym konserwatyzmem i galopującą klerykalizacją Polski) zdecydowali się oddać na nią głos. Zrobili to zapewne w nadziei, że już wkrótce naszym krajem rządzić będzie nowoczesne, otwarte i europejskie ugrupowanie. Czy jednak ich decyzja była słuszna? Rzetelna analiza programu Platformy każe zrewidować ten niedawno powstały mit i zedrzeć z obecnie rządzącej partii maskę liberalizmu obyczajowego.

22 listopada - międzynarodowa akcja na rzecz uwolnienia Adama Mejii Lopeza i zaprzestania represji wobec sympatyków pisma Militante i aktywistów CLEP-CEDEP

Poniżej publikujemy otrzymany od redaktorów strony In Defence Of Marxism (www.marxist.com) apel w sprawie prześladowań politycznych w Meksyku. Apel, do którego gorąco się przyłączamy. Czytelnikom chcącym dowiedzieć się więcej na temat sytuacji w tym kraju, polecamy odwiedzenie naszego działu "Ameryka Łacińska". W sprawie poparcia protestu prosimy o kontakt z redakcją na adres Ten adres e-mail jest ukrywany przed spamerami, w��cz obs�ug� JavaScript w przegl�darce, by go zobaczy� .

Obecnie w Polsce pojęcie patriotyzmu zostało mocno zniekształcone. Patriota kojarzony jest z człowiekiem konserwatywnym, przywiązanym do historii, autorytetów i tradycji, wierzącym w boga oraz negującym wszelkie przejawy postępowości. „Lewak” jako nie posiadający tych przymiotów utożsamiany jest z uosobieniem wszelkiego zła. Czy takie rozumienie miłości do ojczyzny jest słuszne? Jeśli nie, to jaki powinien być nowoczesny patriota, który faktycznie chce dobra swojego kraju?