„Gazeta Wyborcza” jest znakomitym źródłem informacji i komentarzy. Zwłaszcza dla nas – dostarcza nam bowiem nieustannie materiałów do polemiki. Warto podziękować za to redakcji z ul. Czerskiej w Warszawie. Naturalnie, ta zaleta tego medium nie powinna przysłaniać jego wad, których ma ono daleko więcej. „Gazeta Wyborcza” – podobnie jak większość polskich mediów – od zarania służyła wiernie sprawie wszczynania i rozwijania największych patologii jakie nowy porządek sprowadził na Polskę.

Bezsprzecznie najbardziej doniosłym wydarzeniem ostatniego roku był kryzys ekonomiczny, który z niebywałą prędkością ogarnął cały świat. Jego skutki i głębokość są daleko bardziej istotne, niżby mogło się to wydawać.

Październik 2008. Na giełdach bessa. Wszystkie indeksy toną. Ceny akcji spadły o 70% w stosunku do najwyższych notowań i zbliżają się do poziomu z 2003 roku. W USA setki tysięcy rodzin traci domy, rośnie bezrobocie. W Chinach i Indiach tysiące pracowników znalazło się na bruku z powodu spadku eksportu do USA. Opel w Polsce ogłosił wstrzymanie produkcji, co oznacza, że prace może stracić kilka tysięcy osób. Węgrom grozi bankructwo. Na Ukrainie panika. Hrywna dramatycznie traci w stosunku do dolara i Euro. Złotówka jest najtańsza od kilku lat.

 

Obserwując zachodnie reakcje na objęcie władzy w Gwinei przez Narodowa Radę Demokracji i Rozwoju nie sposób oprzeć się wrażeniu, iż cynizm i hipokryzja stanowią dwa główne filary „atlantyckiej filozofii politycznej”. Kiedy w kilka godzin po śmierci skorumpowanego dyktatora Lansany Contégo, grupa młodszych oficerów postanowiła przejąć odpowiedzialność za rozsypujący się kraj, Unia Europejska nie omieszkała pospieszyć z natychmiastowym potępieniem „wojskowego zamachu stanu”, a Waszyngton zażądał natychmiastowego „przywrócenia porządku konstytucyjnego”.

 

W serii Przewodnik Krytyki Politycznej ukazała się Polityczność Chantal Mouffe. To ważne wydarzenie na polskim rynku księgarskim z co najmniej dwóch powodów. Po pierwsze, książka ta stanowi całościowe, kontrowersyjne ujęcie polityki, po drugie, została wydana jako manifest ideowy jednego z najprężniej rozwijających się środowisk lewicowych w Polsce.

 

 

Na początku Piotrusia Pana Mr i Mrs Darling zastanawiają się, czy powiększać rodzinę. Robią to – patrząc z dominującej dziś perspektywy ortodoksji chrześcijańskiej – post factum, pani Darling jest już bowiem w ciąży, zaś cała kwestia stawiana jest w kategoriach „Will we keep it?”. Otóż tak, zachowają ciążę i urodzą dziecko – sympatyczną Wendy, której nie zabraknie w rodzinie miłości. Z naszej perspektywy najbardziej interesujące jest jednak to, co zdecydowało o tym, że słodka Wendy w ogóle przyszła na świat. Jest to efekt ścisłej domowej buchalterii – państwo Darling liczą i liczą rodzinny budżet, powoli wykreślając z niego pozycje, z których mogą zrezygnować.

 

Od piątku, piątego grudnia ok. 300 pracowników firmy Republic Window & Door w Chicago okupowało fabrykę domagając się wypłacenia zaległych pensji i odpraw. Po raz pierwszy od założenia federacji związkowej CIO w latach 30 amerykańscy pracownicy okupują swój zakład pracy. W momencie, kiedy szefostwo zaczyna zrzucać ciężar kłopotów ekonomicznych na barki pracowników, ich walka o swoje prawa zaczyna być coraz bardziej widoczna.

Polski rynek medialny jest zjawiskiem tak odrażającym, że najlepiej – dla zachowania wewnętrznego spokoju i równowagi psychicznej – robić sobie cykliczne przerwy w czytaniu rodzimej prasy, oglądaniu telewizji i słuchaniu radia. Niemniej jednak okres świąteczny jest czasem gdy znakomita większość społeczeństwa chętniej niż zazwyczaj konsumuje starannie wyselekcjonowane informacje i jeszcze staranniej przygotowane komentarze zamieszczone w tychże mediach. Przyczyną tego jest nieco większa ilość czasu, którą szczęściarze zatrudnieni na podstawie umowy o pracę mogą wykorzystać inaczej niż na co dzień. Tym sposobem w moje ręce trafił przed Nowym Rokiem tygodnik „Forum”.

Kiedy trzy lata temu, w wyniku bezprzykładnej brutalności francuskiej policji zapłonęły paryskie przedmieścia, rasistowscy komentatorzy na całym świecie nie posiadali się z radości i z lubością opowiadali niestworzone banialuki na temat „nieudanej asymilacji”, „końca modelu republikańskiego” czy wręcz „nieprzekraczalnych granic kulturowych” dzielących kolorowych mieszkańców podmiejskich osiedli i „kulturalnych” młodych przedstawicieli białej rasy, grzecznie uczęszczających do elitarnych szkół stanowiących przedsionek życiowej kariery.

 

Niniejszy słowniczek jest zbiorem najważniejszych przemyśleń i sentencji dotyczących bezprecedensowych wydarzeń w historii ludzkości! Autorzy niniejszej pracy jedynie cytują (autentyczne) wypowiedzi licealnych nauczycieli i nie ośmielają się ich zmieniać czy dopisywać własnych, gdyż... zepsułoby to całą zabawę.