„Gazeta Wyborcza” w ostatnim tygodniu po raz kolejny uraczyła nas filozoficznym wywodem nad wyższością kapitalizmu nad jakąkolwiek inną formą gospodarczo-społecznego ustroju. Autorem artykułu o niezwykle wymownym tytule „Kapitalizm jest piękny” jest Janusz A. Majcherek – profesor filozofii w (o zgrozo!) krakowskiej Akademii Pedagogicznej. Zdaniem pana profesora jedyną szansą, aby Polska stała się krajem pięknym i bogatym jest poddanie dyktatowi kapitału jak największej części przestrzeni publicznej . Tylko wtedy bowiem nasz kraj ma szanse na rozwój, a ludzie na dostatnie i szczęśliwe życie.

Subkultury jako zjawisko społeczne ukształtowały się już dość dawno temu. Niezależnie od kontynentu, kraju, narodowości wszędzie zajdzie się grupa odmieńców nazywająca siebie „metalami”, „punkowcami” czy „hipisami”; żyjąca na przekór przyjętym zasadom; tworząca własny system wartości i norm. Wiele z nich zmieniło się w ciągu ostatnich lat, część dość radykalnie. Zaczęły pojawiać się liczne odłamy, wyznające wartości sprzeczne z ideami głoszonymi przez ich poprzedników. Było to powodem częstych konfliktów nie tylko pomiędzy różnymi grupami, ale także w obrębie pojedynczych subkultur.

Polska scena muzyczna, na wzór zachodniej, stała się dla producentów i wydawców rynkiem niezwykle dochodowym. Jesteśmy bombardowani komercyjnymi utworami mającymi na celu zagonić nas do półek sklepowych i wymienić swoje pieniądze w zamian za wątpliwej jakości „dzieło”. Polacy chętnie ulegają zachodnim tendencjom, dając sobie wciskać kicz, produkowany zarówno przez zachodnich jak i rodzimych wykonawców.

Platforma Obywatelska uzyskała w niedawnych wyborach parlamentarnych znakomity wynik. Swe ogromne poparcie partia ta zawdzięcza głównie głosom młodych wyborców, którzy zmęczeni rządami PiSu, (czytaj nadmiernym konserwatyzmem i galopującą klerykalizacją Polski) zdecydowali się oddać na nią głos. Zrobili to zapewne w nadziei, że już wkrótce naszym krajem rządzić będzie nowoczesne, otwarte i europejskie ugrupowanie. Czy jednak ich decyzja była słuszna? Rzetelna analiza programu Platformy każe zrewidować ten niedawno powstały mit i zedrzeć z obecnie rządzącej partii maskę liberalizmu obyczajowego.

22 listopada - międzynarodowa akcja na rzecz uwolnienia Adama Mejii Lopeza i zaprzestania represji wobec sympatyków pisma Militante i aktywistów CLEP-CEDEP

Poniżej publikujemy otrzymany od redaktorów strony In Defence Of Marxism (www.marxist.com) apel w sprawie prześladowań politycznych w Meksyku. Apel, do którego gorąco się przyłączamy. Czytelnikom chcącym dowiedzieć się więcej na temat sytuacji w tym kraju, polecamy odwiedzenie naszego działu "Ameryka Łacińska". W sprawie poparcia protestu prosimy o kontakt z redakcją na adres Ten adres e-mail jest ukrywany przed spamerami, w��cz obs�ug� JavaScript w przegl�darce, by go zobaczy� .

Obecnie w Polsce pojęcie patriotyzmu zostało mocno zniekształcone. Patriota kojarzony jest z człowiekiem konserwatywnym, przywiązanym do historii, autorytetów i tradycji, wierzącym w boga oraz negującym wszelkie przejawy postępowości. „Lewak” jako nie posiadający tych przymiotów utożsamiany jest z uosobieniem wszelkiego zła. Czy takie rozumienie miłości do ojczyzny jest słuszne? Jeśli nie, to jaki powinien być nowoczesny patriota, który faktycznie chce dobra swojego kraju?

XVII Szczyt Państw Iberoamerykańskich zakończył się w atmosferze skandalu, po tym jak król hiszpański Juan Carlos I wskazując palcem na prezydenta Wenezueli Hugo Chaveza zwrócił się do niego w następujący sposób: „może byś się zamknął?”. Jest to kolejny przejaw postępującej izolacji prawicy i monarchii hiszpańskiej.

Nie od dziś wiadomo, że los kobiet w prawicowym społeczeństwie polskim jest nie do pozazdroszczenia. Dyskryminacja dorosłych Polek w większości sfer życia społecznego jest jednak przynajmniej zjawiskiem dostrzeganym, niekiedy nawet krytykowanym. Nie można tego powiedzieć o sytuacji polskich uczennic. O nich nie pisze prawie nikt, tymczasem to właśnie szkoły odgrywają istotną rolę w przygotowywaniu dziewcząt do pełnienia ich „naturalnej roli”. Każdego dnia dramat przeżywa tysiące uczennic – dramat, który w oczach większości „uczciwych obywateli” nie zasługuje nawet na to miano, bo przecież tak było zawsze i tak widać musi być...

Piotr Ciszewski rozpoczyna swoją recenzję pod tytułem "Kto zdradził rewolucję?" słuszną konstatacją, iż rewolucja październikowa 1917 roku należy do tych wydarzeń historycznych, które najczęściej były z różnych powodów zafałszowywane. Zgodzić się należy również z dokonanym przez niego zestawieniem wizji rewolucji lansowanych przez oficjalnych historyków radzieckich oraz przez współczesnych historyków neoliberalnych. Paradoksalnie, ich punkty widzenia nie różnią się jakościowo. Jedynie ideologiczny kierunek fałszerstw jest inny.

Artykuł jest polemiką do tekstu Piotra Ciszewskiego "Kto zdradził rewolucję?" dostępnego pod adresem http://lewica.pl/index.php?id=14743