Na hasło skinhead większość ludzi reaguje negatywnie. Łysy, napakowany osiłek walczący o czystość rasy. Agresywny i nieprzewidywalny. Ruch NS (narodowi socjaliści) w rzeczywistości jest jednak jedynie jednym z wielu odłamów współczesnego ruchu skinheads. Można się śmiało pokusić o stwierdzenie, że dziś jest to jedna z najbardziej podzielonych subkultur. Teoretycznie grupy młodzieńców, których głównym zajęciem były koncerty, rozróby, dziewczyny i mecze zdecydowanie stroniły od polityki.

Od czasu upadku tzw. realnego socjalizmu w Polsce nie jest rzeczą specjalnie trudną zakup  książek poświęconych historii Związku Radzieckiego. Wydawać by się mogło, że kres PRL pozwolił – przynajmniej w tej kwestii – na uwolnienie się od nachalnej propagandy i udostępnienie szerszym kręgom społecznym prawdy historycznej. Wystarczy jednak zapoznanie się z kilkoma nowszymi wydawnictwami, by dojść do wniosku, że propaganda ma się doskonale, tyle że jej wahadło odchyliło się w odwrotną stronę.

"Artyści starają się dociec, czy to, co robią ma jakakolwiek wartość (...) Mnóstwo rzeczy może się wydarzyć, zanim włączysz płytę w odtwarzaczu. Szukasz ciepła, bezpieczeństwa i stabilności. Czasami myślisz: «Co ja tu właściwie robię? Biżuterię dla uszu?». Świat staje w ogniu, a my siedzimy w autobusie, z którego gdzieś uciekł kierowca." – mówi Tom Waits w jednym z wywiadów cytowanych w najnowszej opublikowanej w języku polskim biografii pt. Dzikie lata. [1]