Dzień kobiet to bardzo szczególne święto. Jest ono niezwykłe nie tylko ze względu na to, że kobiety, które rodzą, wychowują, sprzątają, gotują, wycierają nosy i pocieszają, zostały docenione przed prawie stu laty. Jest niezwykłe przede wszystkim dlatego, że czwarta międzynarodówka ustanowiła je, by upamiętnić śmierć ponad stu kobiet w pożarze fabryki w USA. Właściciel, mimo wiedzy o zagrożeniu, zamknął kobiety w środku, gdzie spłonęły żywcem. Za co spotkał je taki los? Za to, że odważyły się walczyć o swoje prawa, o prawa robotnic, prawa pracownicze.

 

Na początku Piotrusia Pana Mr i Mrs Darling zastanawiają się, czy powiększać rodzinę. Robią to – patrząc z dominującej dziś perspektywy ortodoksji chrześcijańskiej – post factum, pani Darling jest już bowiem w ciąży, zaś cała kwestia stawiana jest w kategoriach „Will we keep it?”. Otóż tak, zachowają ciążę i urodzą dziecko – sympatyczną Wendy, której nie zabraknie w rodzinie miłości. Z naszej perspektywy najbardziej interesujące jest jednak to, co zdecydowało o tym, że słodka Wendy w ogóle przyszła na świat. Jest to efekt ścisłej domowej buchalterii – państwo Darling liczą i liczą rodzinny budżet, powoli wykreślając z niego pozycje, z których mogą zrezygnować.

 

Żyjąc i mieszkając w Polsce człowiek przyzwyczaja się z czasem do wielu szokujących zjawisk. Trendy w tym zakresie wyznacza oczywiście sama góra – rząd oraz trzymające go za twarz instytucje biznesowe i kościelne. Część polskiego społeczeństwa wydaje się być szczególnie dobrze wytrenowana jeśli chodzi wszczynanie fundamentalistycznego, rejwachu w chwilach gdy może to wyrządzić maksymalnie duże szkody. Niedawno mieliśmy znów okazję obserwować zdarzenia i scenki rodzajowe, które przyzwoitą osobą przyprawiały o skrajną wściekłość i odruchy wymiotne.

Wydawać by się mogło, że młody katolik ma proste życie. Daje na tacę, modli się, znowu daje na tacę. W odpowiednim czasie spotyka przeznaczonego sobie drugiego młodego katolika, z którym chodzi pod rękę do kościoła i gdy nikt nie widzi daje buzi w policzek. Potem obydwoje zapisują się na nauki przedmałżeńskie poczym przed księdzem, rodziną i bogiem przysięgają sobie wieczną miłość. Praktycznie zaraz po wymienieniu się obrączkami powinni zacząć starać się o nowego członka parafii. Tylko co wtedy, gdy po dziewięciu miesiącach nie widać efektów starań?