Seks, kłamstwa i nudy. W trzech krótkich, żołnierskich słowach można streścić wykład pseudouczonego dra Paula Camerona, który wygłosił na KUL.

Dzień kobiet to bardzo szczególne święto. Jest ono niezwykłe nie tylko ze względu na to, że kobiety, które rodzą, wychowują, sprzątają, gotują, wycierają nosy i pocieszają, zostały docenione przed prawie stu laty. Jest niezwykłe przede wszystkim dlatego, że czwarta międzynarodówka ustanowiła je, by upamiętnić śmierć ponad stu kobiet w pożarze fabryki w USA. Właściciel, mimo wiedzy o zagrożeniu, zamknął kobiety w środku, gdzie spłonęły żywcem. Za co spotkał je taki los? Za to, że odważyły się walczyć o swoje prawa, o prawa robotnic, prawa pracownicze.

 

Na początku Piotrusia Pana Mr i Mrs Darling zastanawiają się, czy powiększać rodzinę. Robią to – patrząc z dominującej dziś perspektywy ortodoksji chrześcijańskiej – post factum, pani Darling jest już bowiem w ciąży, zaś cała kwestia stawiana jest w kategoriach „Will we keep it?”. Otóż tak, zachowają ciążę i urodzą dziecko – sympatyczną Wendy, której nie zabraknie w rodzinie miłości. Z naszej perspektywy najbardziej interesujące jest jednak to, co zdecydowało o tym, że słodka Wendy w ogóle przyszła na świat. Jest to efekt ścisłej domowej buchalterii – państwo Darling liczą i liczą rodzinny budżet, powoli wykreślając z niego pozycje, z których mogą zrezygnować.

 

Żyjąc i mieszkając w Polsce człowiek przyzwyczaja się z czasem do wielu szokujących zjawisk. Trendy w tym zakresie wyznacza oczywiście sama góra – rząd oraz trzymające go za twarz instytucje biznesowe i kościelne. Część polskiego społeczeństwa wydaje się być szczególnie dobrze wytrenowana jeśli chodzi wszczynanie fundamentalistycznego, rejwachu w chwilach gdy może to wyrządzić maksymalnie duże szkody. Niedawno mieliśmy znów okazję obserwować zdarzenia i scenki rodzajowe, które przyzwoitą osobą przyprawiały o skrajną wściekłość i odruchy wymiotne.