Koleżanki i Koledzy!
Towarzyszki i Towarzysze! 

1 maja to Międzynarodowy Dzień Pracy! To wielka światowa uroczystość organizowana na cześć ludzi pracy. To dzień międzynarodowej solidarności i wspólnego protestu! A nie oszukujemy się, jest przeciwko czemu protestować. Dzisiejsza świat – świat kapitalistycznej, neoliberalnej globalizacji – to jeden gigantyczny koszmar. Niczym nieskrępowane rządy wielkiego kapitału doprowadzają państwo po państwie do kompletnej ruiny. Wszędzie na świecie ludzie biją się o to, by przetrwać, by jakoś przeżyć jeden dzień dłużej. Wszędzie na świecie ruch pracowniczy jest obiektem ciągłych ataków. To nie tylko my w Polsce spotykamy się z takimi problemami. W niektórych krajach prawdziwe związki zawodowe działać musza niemal w podziemiu, w innych zakazuje się pierwszomajowych pochodów. A są i miejsca – zwłaszcza w Ameryce Łacińskiej – gdzie działaczy związkowych się zwyczajnie morduje. Oto dożyliśmy czasów, w których międzynarodowe koncerny sprawują władzę nie tylko ekonomiczną. Dziś szefowie i menagerowie multinacjonałów sięgnęli dalej – oni chcą być panami naszego życia i śmierci! I co najgorsze – bywają skuteczni. Podporządkowali sobie krajowe rządy, które stały się ich agentami ubezpieczeniowymi i działają wyłącznie w ich interesie. W interesie prywatnego kapitału, czyli przeciwko ludziom pracy. Prywatyzacyjna gangrena, która toczy Polskę od 17 lat jest tego doskonałym przykładem. Społeczeństwo biednieje z dnia na dzień. Dziś w Polsce ponad 60% ludzi żyje poniżej granicy społecznego ubóstwa, to znaczy że ledwo im wystarcza na jedzenie. To znaczy, że 60% obywateli tego kraju ma permanentne problemy z zapłaceniem rachunków, że nie może sobie pozwolić na taki luksus jak zakup ubrań czy pójście do kina. Ale na tym nie koniec! Polski biznes wzoruje się na międzynarodowym. Nasi pracodawcy okradli nas już z pieniędzy, a teraz zamachnęli się na nasze życie. Czy ktoś jeszcze pamięta „Halembę”? To było tak niedawno. Prywatny przedsiębiorca posłał do piachu 23 młodych ludzi, dlatego, że żal mu było zostawić pod ziemią sprzęt! W Indesicie maszyna, z której szefostwo nakazało zdjąć zabezpieczenia zabiła młodego montera. Kierownictwo hipermarketu „Biedronka” zamordowało swoją pracownicę, której – wbrew zaleceniom lekarzy – nakazano dźwigać olbrzymie ciężary. Dosłownie na dniach zginął człowiek w zakładach LG. Oni traktują nas jak śmieci, jak bydło, które najpierw można wydoić, a potem zarżnąć!